Carol en Isabel, beiden afkomstig uit Tremelo, reizen in juli en augustus 2009 naar India om er het land te ontdekken op een heel unieke manier, nieuwe mensen te ontmoeten, samen te leven met autochtonen en mee te helpen om de minst gegoeden te steunen. Volg hun verhaal via deze blog!
Na het ontbijt (we houden het toch maar liever bij fruit en brood i.p.v. het warme, gekruide Indiase ontbijt) vertrokken we met de riksja naar de voet van een 1065 meter hoge heuvel die we via een, meer dan 1000 treden tellend, pad zouden beklimmen. Op een derde van de top hielden we even halt bij de 5 meter hoge Nandi-stier, het vervoermiddel van de god Shiva. Uiteindelijk bereikten we zwetend en puffend de top waar we, blootsvoets, een kijkje gingen nemen in de zeer mooie Sri Chamundeshwari-tempel. We waren er duidelijk niet alleen. Een massa hindoes kwamen er Chamundeshwari (een incarnatie van Shiva’s vrouw Parvati, die op deze heuvel de duivel Mahishasura zou hebben verslagen) aanbidden. Voor ons toch wel een ietwat eigenaardig tafereel. Na de lunch konden we de namiddag naar eigen goeddunken invullen. Van die tijd hebben we gebruik gemaakt om ons wat op te frissen, enkele inkopen te doen en wat te rusten.
Nog even een antwoordje op de vraag naar de gemiddelde prijzen. De prijzen zijn hier voor iedereen gelijk en liggen rond de 0,70 euro voor een cappuccino en een gemiddelde maaltijd kost 1,5 euro.
Vandaag geen yoga. Dit was wel spijtig, maar anderzijds hadden we nu de kans om wat langer te slapen.
Na een stevig ontbijt (we proberen telkens wat anders uit) kregen we van Praveen wat meer duiding bij de verschillende godsdiensten die hier in India vreedzaam naast en met elkaar leven. De meest beoefende godsdienst is het hindoeïsme.Deze godsdienst is heel simpel en gelijk ook verschrikkelijk complex. Zo kan een Hindoe tot driehonderd miljoen goden vereren. De drie belangrijksten zijn Brahma, god van de creatie, Vishnu, god van het behoud/ bescherming en Shiva, god van de vernietiging. Ook Ganesh (afgebeeld als olifant met het lichaam van een mens) wordt haast overal vereerd, hij zorgt er nl. voor dat je je leven kan leiden zonder hindernissen. Vastgelegde regels in het hindoeïsme bestaan er niet.
Na deze leerrijke uiteenzetting (Praveen is een echte kenner) gingen we met de riksja naar een restaurant waar we niet uit een bord zouden eten, maar “uit een bananenblad”. Zoals rasechte Indiërs lieten we het bestek voor wat het was en gebruikten we onze rechterhand om de rijst, het brood, de gefrituurde cashewnoten en de vele pikante sausjes naar binnen te spelen. Na de maaltijd brachten we een bezoek aan de “Art Gallery”. Hier zagen we vooral schilderijen, meubels en gebruiksvoorwerpen. De voornaamste onderwerpen van deze kunstwerken zijn de Maharaja’s, de Britse kolonisatie en niet te vergeten, de goden. De rest van de namiddag mochten we zelf invullen. Tijd dus om aan onze blog te werken, een telefoontje te plegen met het thuisfront en een koffietje en koude choco-latte te gaan nuttigen in de gezellige coffeeshop op de hoek van de “main road”, ondertussen al ons vaste stekje geworden om eventjes te relaxen en bij te praten.
Foto 1: ons ontbijt
Foto 2 - 4: de lunch
Foto 5: Art Gallery (waar we binnen jammer genoeg ook geen foto's mochten nemen)
Net zoals gisteren begon ook vandaag met een yogasessie en de foto’s maken meteen duidelijk wie van ons twee de specialist is. Carol kan zich al flink concentreren op de manier waarop lichaam en geest kunnen samenwerken, maar Isabel heeft het nog altijd meer op die oefeningen die haar doen denken aan de jarenlange balletlessen. Maar goed… oefening baart kunst (wordt er gezegd), dus wie weet worden we allebei “goeroe”!
Daarna vonden we dat het wel eens tijd werd om de stad te verkennen, want aangezien we nog niet meteen naar “ons opvangtehuis” kunnen, willen we de tijd wel zo goed mogelijk invullen. Daarom besloten we om een bezoekje te brengen aan één van de grootste paleizen van India (dat toevallig in het hart van Mysore gelegen is): “het paleis van de Maharaja”. Jammer genoeg moesten we onze fototoestellen afgeven bij de poort (maar toch twee beelden die we nog snel konden maken van de buitenkant).
Het gaat om een “jong paleis” dat in het begin van de twintigste eeuw getekend werd door een Brit. Daardoor zijn er zowel invloeden van Indië als van Europa in terug te vinden. We werden met verstomming geslagen bij het zien van al de prachtige muurschilderingen, plafonds, materialen, kleuren, … die er gebruikt werden; dit hadden we niet verwacht! Een leuk detail (waarop we natuurlijk immens trots zijn): de glas-in-loodramen, die iedereen vol bewondering bekeek, zijn afkomstig uit België, alsook twee kristallen stoelen. We’re proud to be a Belgian!
Dit alles deed ons toch weer even stilstaan bij “thuis”… We beleven hier een hele fijne tijd, maar we denken ook vaak aan onze trouwe lezers en zijn ook elke keer opnieuw heel blij met de reacties! Bedankt allemaal!
Vandaag hebben we onze wekker tweemaal gezet; een eerste keer om 6.20 uur omdat we dan (normaalgezien) een deel van de zoneclips zouden kunnen zien en een tweede keer om 7.30 uur omdat de dag vandaag zou starten met een yogasessie. Jammer genoeg was het te bewolkt (door de moesson) om de zon te zien vanmorgen. Een kleine teleurstelling die al snel vergeten werd toen we “door lichamelijke en geestelijke methoden van concentratie” (lees: yoga) meegesleept werden. Carol wist al waaraan ze zich kon verwachten, maar voor Isabel was dit een geheel nieuwe manier van denken en doen… en zo weten we weer wat een menselijk lichaam zoal allemaal kan (of zou moeten kunnen na verloop van tijd) als de geestelijke concentratie optimaal is. Morgen beginnen we onze dag met les 2; benieuwd hoe we uit die sessies zullen komen op 17 augustus!
Om 10 uur stond ons ontbijt op het programma en aangezien wij deze eerste twee weken nog veel aangeleerd krijgen, ging de dag daarna verder met kooklessen in ons toekomstige gastgezin. Onze gastvrouw leerde ons hoe we traditioneel keukengerei moeten hanteren en op welke manier traditionele maaltijden opgebouwd worden. We brengen zeker enkele receptjes mee naar huis, want het mag gezegd worden… onze creaties smaken naar meer!
In de namiddag kregen we geschiedenisles van onze mentor, Praveen. Hij nam uitgebreid de tijd om ons de geschiedenis van het land en hedendaagse gebruiken (huwelijksritueel, kastensysteem, scholensysteem, …) uit te leggen. Een boeiende les die ons zeker nog gaat kunnen helpen om de kinderen waaraan we les moeten geven, beter te begrijpen.
Foto 1 + 2: het huis van ons gastgezin en onze kamer voor de laatste twee weken
Foto 3 – 9: de kookles die we kregen van onze gastvrouw
Foto 10: Carol ging op zoek naar traditionele kleding
Doodmoe waren we… maar wat een goede nachtrust moest worden, veranderde in een eerste kennismaking met de mindere kantjes van India (al zou dit in eender welk land kunnen gebeuren). Onze ramen kunnen niet volledig gesloten worden en daardoor hoorden we rond 3 uur hevig geschreeuw, vlak onder ons (wij slapen op het verdiep, onze collega-vrijwilligsters vlak onder ons). Een beetje beangstigd aanhoorden we dit geschreeuw en gekrijs, om later te horen dat een mentaal gehandicapte Indiër probeerde “in te breken” bij de andere meisjes. Na tussenkomst van de mensen van de receptie is de rust teruggekeerd. De meisjes zijn vandaag dan ook naar ons verdiep verhuisd. Vanmorgen werden dan de activiteiten van deze twee eerste weken toegelicht en ook de “do’s en don’ts” waarmee rekening te houden in India. Onze mentor, Praveen, benadrukte dat dit niet steeds strookt met wat er in de reisgidsen geschreven staat. Na de lunch kregen we een uiteenzetting over “the cultural shock”. Deze hebben we echter gemist daar we dachten even gauw ons draadloos internet in orde te brengen in een internetshop in de hoofdstraat van Mysore. Algauw bleek dat we geen rekening gehouden hadden met “the Indian rythm of doing things”. Net op tijd voor de cursus “Kannada” (de taal die in deze streek gesproken wordt) kwamen we aan in ons hotel. Daarna bezochten we nog een plaatselijke, traditionele groente- en fruitmarkt en hadden we even de tijd om onze kamer in te richten naar onze zin (de geur van koeien die genadeloos door onze open ramen naar binnensloop, werd vervangen door een “bloementuin” uit een spuitbusje; “to use water and your left hand”, werd ingeruild voor toiletpapier). Op die manier kunnen vanavond alweer een beetje geruster in bed kruipen.
Shooba ratri! (slaapwel in het Kannada)
Foto 1: A room with a view
Foto 2 + 3: de markt
Foto 4: onze roommate, Julia
Foto 5: verfraaien van de kamer, deel 1: de waslijn, …
