Carol en Isabel, beiden afkomstig uit Tremelo, reizen in juli en augustus 2009 naar India om er het land te ontdekken op een heel unieke manier, nieuwe mensen te ontmoeten, samen te leven met autochtonen en mee te helpen om de minst gegoeden te steunen. Volg hun verhaal via deze blog!
Het heeft lang geduurd, maar ik kon er blijkbaar niet aan ontsnappen: de lekkere Indische gerechten eisen hun tol en brengen mijn spijsverteringsstelsel in de war… Gevolg: menig bezoek aan de restroom. Ik zal de Indian dishes er echter niet voor laten, want tegen alle verwachtingen in, houd ik van het eten hier! Een drukke dag werd het dus niet, want ik besloot om één van de bekende malls te bezoeken: Ambience Mall… en zoals duidelijk wordt op de foto, heb ik er de nodige inkopen gedaan ook. Morgen sta ik echter wel terug om 6.30 uur op, want ik wil men laatste dag Delhi voor de volle 100% benutten!
5 uur, tijd voor vertrek naar de Taj Mahal, want de zon wacht niet om op te komen. Het wordt me al snel duidelijk waarom ik hier zo vroeg sta… De openingsuren worden afgestemd op zonsopgang en –ondergang, maar de meeste bezoekers komen pas een half uurtje later aan. Ik had dus het geweldige voorrecht om foto’s te kunnen nemen zonder te moeten dringen tussen andere mensen. En, niet te vergeten… de lichtinval maakte van dit adembenemende, marmeren mausoleum een waar juweel! India wordt vaak gelinkt aan de Taj Mahal… en ik ben het er nu helemaal mee eens; dat is zeker terecht, want een dergelijk mooi gebouw zag ik nooit eerder! Het witte(!) marmer, de edelstenen, de tuin, … Shah Jehan heeft zijn vrouw, Mumtaz Mahal, zeker alle eer aangedaan met deze begraafplaats (waar zijn dochter ook hem liet begraven – waardoor de symmetrie niet meer volledig is; maar ik ben er zeker van dat slechts weinigen zich daaraan storen).
Kort samengevat: waarschijnlijk is de Taj Mahal inderdaad het meest indrukwekkende monument dat ooit uit liefde werd gebouwd!
Na het ontbijt vertrok ik terug richting New Delhi, Haryana. Een tocht van 200 km die maar liefst 6(!) uren in beslag nam! Toch besloot ik nog om “Indian gate” te gaan bezichtigen. Dit is een gedenkboog, vergelijkbaar met “het graf van de onbekende soldaat”. Daarna stond er een fotostop aan het parlement op het programma én een bezoek aan een “Sikhtempel”. Alweer een bijzondere ervaring. De Sikhs verenigen immers meerdere religies en geven driemaal per dag een volledige maaltijd aan mensen van eender welke religie en dit aan een prijs van minder dan 0,25 euro!
Vooraleer naar mijn verblijfplaats voor de komende 3 nachten te gaan, wilde ik snel nog even gaan winkelen in “Connaught Place”, maar na 40 minuutjes moest ik het al opgeven… wanneer de vermoeidheid morgen geminderd is, volgt er misschien een nieuwe poging.
Foto 1, 2, 3: Taj Mahal en bijgebouwen
Foto 4: Indian Gate, Delhi,
Foto 5: Sikhtempel, Delhi
Foto 6: uit het leven gegrepen: een straat in Delhi
8 uur, het begin van een lange rit naar Agra. Ik heb de hoogtepunten van het oosten van de provincie Rajasthan achter de rug en doorkruis nu dus twee andere provincies. Daarbij wordt er halt gehouden in de “dode stad” Fatehpur Sikri. Het gaat om een stad die gebouwd werd door de voormalige keizer Akbar, maar na 8 jaar alweer verlaten werd door gebrek aan drinkwater en de te slechte ligging door de warmte.
Vervolgens ging de tocht rechtstreeks door naar Agra, de stad waarin zich de bekende “Taj Mahal” bevindt. Deze laatste wordt echter best bezocht bij zonsopgang, dus voor een bezoekje zal ik moeten wachten tot morgen. Wat ik dan wel gedaan heb na de middag? Ik bracht een bezoek aan het beroemde fort van Agra (de Mogholkeizer die de Taj Mahal liet bouwen, woonde er immers) en dat tijdens een hevige moessonregenbui! Hoe dan ook een fantastisch cultureel plaatje.
8.15 uur, tijd voor vertrek naar de “Hawa Mahal”, het beroemde “Paleis der Winden”, dat gebouwd werd om de Maharani (de eerste vrouw van de Maharaja) en de Rani’s (de volgende vrouwen van de Maharaja) de mogelijkheid te geven het straatbeeld, feesten en processies onopgemerkt te bekijken. Een indrukwekkend beeld, of toch… de façade van het paleis is prachtig!
Vervolgens bracht ik een bezoek aan het Amberfort, de oorspronkelijke woonplaats van de eerste Maharaja van Jaipur. Dit fort ligt echter tussen de Arawalili heuvels (waar het marmer van de Taj Mahal vandaan komt) en voor het eerst kreeg ik de kans om één van die andere “authentieke taxi’s” te nemen: de olifant. Na menig bezoekjes gebracht te hebben aan mijn lievelingsdieren in de zoo, én aan Kai-Mook, besloot ik dus om het er op te wagen. Een fantastische ervaring: de olifantenvaars Pawan bracht me met veel plezier naar mijn eindbestemming en uiteraard mocht ik haar ook nog even aaien als bedankje voor de fijne tocht. Dit was op zich al een “you made my day, Pawan”-momentje.
Aangekomen bezocht ik de “Zaal der Openbare Audiënties”, de voormalige woonvertrekken van de Maharaja’s en zijn Zenana (harem). Wat me vooral opviel waren de glinsterende spiegelplafonds die het invallende zonlicht reflecteren, de imposante pilaren en de galerijen.
Tot slot onderbrak ik mijn tocht even voor een fotostop aan het “waterpaleis” en bezocht ik de cenotafen (grafmonumenten – de stoffelijke resten werden echter elders ondergebracht) van de voorbije Maharaja’s. Het was alweer een vermoeiende, maar ontzettend boeiende, dag! Op naar de volgende… al kan het even duren vooraleer mijn volgende post volgt, want internet zal minder gemakkelijk te vinden zijn in de streek die ik nu ga bezoeken.
Foto 1: de façade van het “Paleis der Winden”
Foto 2 + 7: Pawan, de olifantenvaars die me naar het Amberfort bracht
Foto 3: de “Indische muur” van Amber die vergelijkbaar is met de Chinese muur, maar hier slechts 20 km lang is
Foto 4: het Amberfort tussen de Arawalili heuvels (waar het marmer van de Taj Mahal vandaan komt)
Foto 5: de glinsterende spiegelplafonds van het Amberfort
Foto 6: de rasters van waarachter de vrouwen het straatbeeld, feesten en processies onopgemerkt konden bekijken
Na het ontbijt ging de tocht om 9 uur meteen verder richting Jaipur, de hoofdstad van de “provincie” Rajasthan. Het was Maharaja Jai Singh die de stad in 1727 oprichtte. Vandaar ook haar naam: Jaipur = Jai (het eerstel deel van de naam van de koning) en “pur” betekent stad. De busreis nam de hele voormiddag in beslag. De afstanden zijn dan wel niet zo heel groot… de staat waarin de wegen zich bevinden is eerder penibel en daarbij komen dan ook nog eens de gehanteerde rijstijl en de koeien op de weg die altijd voorrang krijgen, ook al blijven ze een half uurtje in het midden van een kruispunt liggen (zie foto 12 juli). Aangekomen in deze roze stad, konden we meteen “op visite” in het paleis van de huidige Maharadja (maha = van een groot gebied, raja = koning). Althans, het deel van zijn paleis dat opengesteld werd zodat hij een beetje geld kan verdienen. De Indische vorsten hebben geen macht meer en krijgen ook geen enkele staatsvergoeding voor hun bewezen diensten. Daarbij kreeg ik ook de kans het grootste astrologisch observatorium ter wereld te bezoeken: Jantar-Mantar, beschermd door de UNESCO. Maharaja Jai Singh, de eerste koning van Jaipur, was immers zodanig intelligent dat hij zijn eigen astrologische instrumenten bouwde en verzamelde in het park. Deze intelligentie weerspiegelt zich ook nog steeds in de vlag van zijn koninkrijk: hij zou 1/4 slimmer zijn dan andere mensen en bij de vlag werd dan ook een kleine vlag toegevoegd.
Foto 1: dromedarissen op de autosnelweg Foto 2: een zonnewijzer uit Jantar-Mantar Foto 3: City Palace, het paleis van de Maharadja Foto 4: de woonplaats van de Maharadja en de vlag + 1/4 vlag van het vorstendom Foto 5: nog een kort bezoekje aan een tapijtenweverij
